Valencia.

IMG_2670

 

Ciudad de las Artes y las Ciencias. Dit complex met 7 meesterwerken van de Valenciaanse architect Santiago Calatrava is in 2007 volledig opgeleverd, met als doel meer toeristen naar Valencia te trekken. Het is het waard om er eens rond te lopen.

Herinrichting Beatrixstraat (Stadshart Den Helder)

Het Helderse stadshart staat aan de vooravond van een grote opknapbeurt. Met de komst van het Stadspark ter plaatse van het Julianaplein en het Polderplein is de aftrap echter al genomen. Ook het Bernhardplein moet eraan geloven. Dit plein zal het verbindingsstuk zijn tussen de twee reeds aangelegde parkjes. In het eerdere artikel ‘Revitalizing the city centre of Den Helder’ zijn al enkele plannen globaal geschetst. Naast het verplaatsen van theater De Kampanje naar Willemsoord, het opknappen van de gevels in de binnenstad en het creëren van het stadspark behoort ook de herinrichting van de Beatrixstraat tot die plannen.

Schermafbeelding 2013-01-21 om 23.02.24

De Beatrixstraat krijgt vanaf de Keizersbrug tot aan de Watertoren een nieuw aanzien. Onder leiding van Woningstichting Den Helder worden de gevels langs de straat opgeknapt, Gemeente Den Helder renoveert de achterliggende parkeergarage Sluisdijkstraat en Zeestad neemt de invulling van de open ruimte van de straat zelf voor haar rekening.

Voor de nieuwe inrichting van de Beatrixstraat schakelt Zeestad de hulp van de stadsburgers in. Op een speciale Facebook-pagina kunnen ideeën worden achtergelaten. Deze ideeën worden door Zeestad meegenomen bij het ontwerpen. Op 27 februari 2013 kan tijdens het Stadsdebat door middel van stemkastjes gestemd worden op enkele ontwerpen. Het ontwerp dat het meeste stemmen heeft vergaard zal worden gerealiseerd. De burger heeft in dit project dus écht iets te zeggen. En dat willen de inwoners van Den Helder maar al te graag.

De plattegrond van de huidige situatie is hier te downloaden. Knutselen, knippen, puzzelen kan tot 1 februari 2013.

‘Revitalizing the city centre of Den Helder’

During the last few decades people have moved from Den Helder. The population is shrinking. One of the main reasons of this is the neglected inner city. The task for West8, an international office for urban design and landscape architecture, to rethink its content and character as a Maritime City.

They designed a new inner city with a reposition towards the sea. In the central city the main ambition is the restoring of the existing urban tissue, housing and public space. Another idea of West8 is the addition of a central park.

A new town hall, a new theatre and another strong cultural program at the former naval base is central to this development.

They have already begun with the revitalization. Pieces of the future central park have been realized.

Afbeelding

Source: www.west8.com/projects/den_helder_city_center/

iets harder dan lopen.

Het voetbalseizoen duurt voor amateurvoetballers (ja, ik ken m’n plek) van augustus tot en met mei. In de tussenliggende maanden schiet het conditiepeil vaak drastisch omlaag, waardoor een lange aanloop op het nieuwe voetbalseizoen gewenst is. Om toch enigszins voorbereid te zijn op de nieuwe jaargang ben ik in de zomermaanden gaan hardlopen. Vorig jaar (toen de oranjekoorts heerste) kocht ik oranje hardloopschoenen van Nike. Niet eens om de kleur, maar meer om het feit dat er bij deze hardloopschoenen een sportkit van Nike en Apple zat. Goed spul.

Met deze sportkit, waarin een zender en een ontvanger zit, kunnen de prestaties via een iPod of iPhone worden afgelezen. De zender past in een inkeping die in de schoenzool van de linker schoen is aangebracht. De ontvanger past exact in de iPod. Gedurende het hardlopen is te zien hoe hard er gelopen wordt, hoe lang de work-out duurt en de reeds gelopen afstand. Na het hardlopen wordt de iPod gesynchroniseerd via iTunes en komen op de website van Nike+. Op deze webpagina komt een grafiek van de gedane work-out. Alle gegevens worden bijgehouden. Routes kunnen worden uitgestippeld, trainingsschema’s gevolgd of doelen gesteld.

Door het stellen van doelen raak je gemotiveerd te lopen. Zo heb ik nog 6 dagen om 2 keer onder de 4.36 min/km te lopen en heb ik de doelstelling om 42 km in 4 weken te lopen bijna gehaald.

Ik heb plezier in het hardlopen. Vind het heerlijk om even helemaal stuk te gaan door de duinen op te sprinten of trappen enkele keren op en neer te rennen. Het onderste uit de kan halen. En dat alles voor het nieuwe voetbalseizoen…

studentenleven.

Mijn eerste week als student zit erop. Althans, de lessen zitten erop. Het gevoel een echte student te zijn heb ik er niet aan over gehouden. Geen borrel op de donderdagavond, geen terrasje pakken in het bruisende centrum van Haarlem. Sterker nog, mijn huidige rooster wijkt steeds meer af van het oorspronkelijke. Ik ben niet hetzelfde als mijn mede-studenten. Na de eerste week is gebleken dat ik vrijstelling heb voor zowel bouwfysica als wiskunde. Dit omdat ik een redelijke ondergrond heb qua wiskunde en natuurkunde. Dat mocht ook wel na 8 jaar vwo. Het rooster ziet er daardoor een stuk rooskleuriger uit, aangezien deze vakken telkens de eerste uren gegeven worden.

Het reizen gaat me nog een keer tegen staan. Ik ben niets gewend, dat geef ik toe, maar 4 uur per dag gebruik moeten maken van het openbaar vervoer is verre van ideaal. Het verhaal over de vrijstelling heeft ertoe geleid dat ik deze week zelfs twee maal voor niets de tocht naar Station Overveen heb gemaakt. Ik neem aan dat dit niet nog een keer voor gaat komen. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik vrijstelling ga krijgen voor vakken als construeren, geschiedenis van de stedenontwikkeling, bouweconomie & vastgoed en bouwtechnieken & materiaalkunde. Maandag heb ik deze vakken tussen 9:15uur en 19:00uur. Een (te) lange schooldag. Over dinsdag mag ik met alleen wet- & regelgeving niet klagen. Woensdag heb ik helemaal vrij. Donderdag is projectdag. Het eerste project gaat over de nieuw te bouwen wijk in Wieringerwaard, slechts 20 minuutjes rijden van hier. En vrijdag ga ik alleen voor het vak schetsen naar INHolland Haarlem.

Een kamer zoeken in Haarlem ligt voor de hand, maar voorlopig kijk ik de kat nog even uit de boom. Wie weet denk ik over 3 maanden dat dit helemaal niets voor mij is en kijk ik verder voor een andere opleiding. Aan de andere kant, als ik het nu niet doe is het straks de moeite niet meer, aangezien ik dan veel stages moet doen, die ik ook in de buurt van thuisfront Julianadorp kan zoeken. Bovendien is het thuis altijd gemakkelijker. Was wordt gedaan, eten wordt gekookt. Ik kan een stuk voordeliger leven. Kortom: een lastige keuze.

Feit blijft, dat als ik thuis blijf wonen, een groot deel van het ‘echte’ studentenleven langs me heen zal gaan. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik dat erg moet vinden.

zoek.

Herken je dat gevoel dat je krijgt wanneer je merkt dat je iets kwijt bent. Spontaan gaan je zweetklieren openstaan, want de even-zo-snel-opgekomen warmte moet het lichaam verlaten. De komende minuten begin je in jezelf te brainstormen. Vragen als: waar kan het zijn? Waar heb ik het voor het laatst nodig gehad? Waar heb ik het het laatst gezien? Waar leg ik het normaal? Wie zou het kunnen hebben? Kun je niet allen beantwoorden, anders had dit immers geleid tot dat waar je naar op zoek bent. Vandaag had ik zo’n dag. Ik stond klaar om naar school te gaan, maar tot mijn grote schrik kon ik werkelijk nergens mijn portemonnee vinden. Dat werd dus een middagje zonder Sourcy Vitaminwater en Lu Continue (mét extra vitaminen en mineralen). Ik moest immers op tijd op school komen.

Bij thuiskomst meteen m’n hele kamer overhoop gehaald, dit (zware)weekend heeft zijn uitwerking in mijn slaapkamer niet gemist. Na alles te hebben opgeruimd hoopte ik het stuk leer te vinden dat al jarenlang zowel mijn kleingeld als briefgeld, buskaart, visitekaartjes, bibliotheekpas, IZZ-Zorgpas, CJP-pas, Sneakers-pas, Score-pas, Chasin’-pas bij elkaar houdt. Sinds kort gebruik ik een smartcaze voor de belangrijkere pasjes, aangezien deze in de achterzak van een broek sneller scheuren/breken. Deze smartcaze, die plaats bied aan 4 pasjes (te weten: pinpas, VomarVoordeelpas, ID-kaart en schoolpas), draag ik doorgaans bij of in mijn beurs. Mijn hoop werd de grond ingeboord toen ik de laatste sokken onder het bureau vandaan haalde. De portemonnee was zoek.

De rest van de vragen komen dan nog een keer op je af. Waar heb ik het het laatst gebruikt? In de VomarVoordeelmarkt, toen ik naast de maaltijdbon van €5,30 nog €0,30 cent moest bijbetalen. Waar heb ik het het laatst gezien? Weet ik niet meer, het was weekend. Waar leg ik het normaal? In het zicht. Op de boekenplank, beneden op de kast of op het aanrecht. Wie zou het kunnen hebben? Ik meen me te herinneren dat moeders ooit mijn huissleutels had meegenomen naar het werk en ik daardoor het huis niet kon afsluiten. Dat ze mijn portemonnee mee zouden nemen zou niet voor de hand liggen. Hij is immers duidelijk herkenbaar, ondanks dat alle exemplaren op elkaar lijken. Vader? mogelijk. Zusje? die was thuis en wist al helemaal van niets. Een onbekende? er zaten visitekaartjes in, dus die had me kunnen bellen of het langs kunnen brengen. Ik zocht verder.

Van onder de bank tot in de kussens van de bank, van de wasmand boven tot de wasmachine beneden. Uiteindelijk toch maar een smsje richting huize Klik, alwaar ik de zaterdagavond heb doorgebracht. Ik meende me ter herinneren dat ik geen geld mee heb genomen. Ik herconstrueer de zondag in gedachten. Naast sporten in de sportschool heb ik helemaal níets uitgevoerd. Ik kijk nogmaals in m’n tas, die ik al drie keer ondersteboven heb gehaald. Niets te vinden. Ik stop alles weer terug. Heuu, wat is die linker zaalvoetbalschoen zwaar…